دو تکه از عصر
۱
از من بترس
اقیانوسی از اشک های نریخته ام
به آنی، می توانم غرقت کنم
۲
آرزوی توامان بودن و نبودن
مثل گیلاس های توامان آویخته از گوش
گیلا س هایی، نه برای خوردن
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و نهم تیر ۱۳۸۸ ساعت 6:43 PM توسط زرين رستمي وند
|